Ik ben zeker en vast ook een onderzoeker en een avonturier! Zo zoek ik vooral naar oude en nieuwe wijsheid en hoe deze te beleven, ervaren en door te geven. Mijn workshops zijn dus, net zoals ikzelf, eeuwig in verandering en beweging.

In 2018 brak mijn wereld zoals ik hem kende. Opgebrand, kwaad en verloren ging ik op zoek. Op zoek naar manieren om me terug beter te voelen. Ik had nood aan waardevolle technieken die me hier bij konden helpen.

Deze heb ik gevonden in het Sjamanisme.

Ik weet dat ik niet alleen ben. Jij zoekt ook rust.
Ik wil graag mijn ervaringen delen met je.

Wees welkom.

Zelf ben ik al enkele jaren actief bezig met Sjamansime. Zo verslond ik in het begin meerdere boeken aan een sneltempo en volgde ik de ene workshop & cursus na de andere. Ik verdiepte me in de materie van het spirituele en metafysische.

Spirituele groei betekend niet per se de verlichting te gaan opzoeken of magische gaven te ontwikkelen, het draait vooral om met je beide voeten op de grond te staan. Krachtig en prachtig dit aardse bestaan te ervaren en diegene te eren die voor je kwamen.

Sjamanisme is aards en oeroud. Het leert ons in verbinding te staan met onszelf, onze voorouders en moeder aarde. Het leert ons de elementen te eren en respect te hebben voor Natuur. Het geeft ons waardevolle ceremonies om connecties te eren en ze te vieren.

Het geeft structuur zodat we kunnen omgaan met de dood en het leven. De mens is een spiritueel wezen en het sjamanisme is daar een rechtstreeks gevolg van.

Het is thuiskomen!

Waarom ben ik dit pad gaan bewandelen?

Ik was al enkele jaren bezig met sjamanisme en vond het enorm interessant. Maar dacht dat het iets oud was en niet meer voor deze moderne tijd. Ik ging er ook van uit dat het enkel nog maar toegepast werd in verre exotische uithoeken van de wereld.

Alles veranderde toen in 2018 mijn wereld in elkaar stortte: Een lange relatie die pijnlijk beëindigd werd, een ontslag, financiële onzekerheid, gigantische ruzie in mijn vriendengroep en een dochtertje waar voor gezorgd moest worden. Dit alles was op één of andere manier aan elkaar verbonden. Een kettingreactie van jewelste en mijn leven verdween in één groot zwart gat van zwaarte. Het was me te veel en ik ging stillaan ten onder.

Toen ben ik beginnen toepassen waar ik daarvoor voorzichtig, maar van op een veilige afstand mee bezig was geweest: Sjamanistische trance en meditaties, en het hielp me! Zo werd ik getriggerd om er dieper in te gaan. Ik kwam meer en meer te weten, ik leerde veel en maakte gaandeweg ook hier en daar een ferme fout.

Ik leerde er uit en ging verder.

Zo ontstond Wistfolk, waar later dan ook mijn alter ego, De Wistman uit ontstond en het vinden van mijn ware passie: Deze mooie kennis doorgeven en meer mensen het Sjamanisme een plekje te geven in hun leven!

Nog dieper in mijn verhaal, wereld en visie?
Ik hou je niet tegen alleszins…

Ik ben uiteindelijk een mengelmoes van ervaringen & tradities. Zo volgde ik een mooie basis in het kernsjamanisme door workshops en boeken te lezen, ik verkende Wicca en volgde over de jaren heen twee diepgaande opleidingen. Eentje gericht op Zuid-Amerikaans sjamanisme en de de andere op het klassiek sjamanisme vanuit Siberië. Ook heb ik een diepgaand respect en ervaring opgebouwd met verschillende plantmedicijnen, zowel lokaal als van ver weg.

Als een rode draad loopt door al deze ervaringen mijn diepe connectie met het Keltische. Van kleins af droom ik van de eeuwenoude mythologie rond Cernunnos, de gehoornde groene heer van het bos en een oude man en Druïde genaamd Y’deh. Een voorouder (of toekomstige versie van mezelf?) die me bij staat en begeleid. 

Het meest fascinerende van mijn reis tot nu toe is het volgende, we weten het eigenlijk écht niet. We weten niet exact hoe onze voorouders het deden. We weten dat het Christendom héél veel van onze gewoontes, rituelen en ceremonies geassimileerd hebben. Goden werden heiligen, onze oude feesten kregen een iets andere naam, maar de kernboodschappen bleven wel. Als je de dogma’s, het ego en het destructieve filtert uit het Christendom, dan krijg je wel iets wat dicht bij onze oude kennis en cultureel erfgoed ligt.

Ik hou van het “Keltische”, maar ook dit is weer iets interessant. Want “Kelt” betekend niet meer in het oud romeins dan: “Barbaar” of “Niet geciviliseerd”. Onze Germaanse en Keltische voorouders noemde zichzelf dus helemaal niet zo.. hoe dan wel? Dat komen we waarschijnlijk nooit te weten.

Maar wat een kans is dit ook voor ons, we mogen gewoonweg ZELF ons pad kiezen, ZELF onze spiritualiteit en hoe we daarmee waarde geven aan ons leven en onze connectie met elkaar. Ik ben daar diep dankbaar voor om daar mee aan de slag te gaan.

En we kunnen daar zeker wel wat hulp bij gebruiken, daarom vind ik het ook niet erg om van stromingen en culturen te gaan leren en lenen. Als ondersteuning, niet om copy paste te gaan doen en / of aan culturele appropriatie te gaan doen. Maar het is zeer waardevol om inspiratie op te doen van zij die wél nog een diepgaande sjamanistische cultuur en gewoontes hebben.