Animisme is een spiritueel geloof dat zegt dat alles in de natuur een ziel of spirit heeft. Mensen die animisme beleven, communiceren met deze spirits en geloven dat alles in de natuur met elkaar verbonden is. Het is een manier om respect en eerbied te tonen voor de wereld om ons heen en te leven in harmonie met de natuur.
Je kunt de zielen of spirits ook beschrijven als energie, en alles heeft energie. Energie beweegt, vibreert op frequenties en is continu in beweging, wij dus ook. Als je op bepaalde frequenties zit, wordt er gecommuniceerd. Ver voorbij de zichtbare realiteit, ver voorbij wat onze ogen zien en onze oren horen. Maar niet minder echt, niet zonder duidelijk effect.
Sommige mensen zijn meteen mee met dit verhaal, vinden het zeer logisch en stellen er verder geen of weinig vragen bij. Maar bij anderen gaat het wat stroever, zij het door opvoeding, cultuur of gewoonweg persoonlijkheid. Het is heel menselijk (en gezond!) om je hier grote vragen bij te stellen en het niet zomaar als een waarheid aan te nemen.
Een animistisch geloof, of zelfs spiritualiteit in het algemeen beleven, is iets met veel persoonlijke invulling. Je moet op zoek gaan naar een manier die logisch is voor jou, waar je dat “hmm, hier kom ik thuis-gevoel” bij krijgt.
De juiste omkadering voor jou
Spiritualiteit beleven via een bepaalde cultuur, stroming of filosofie met specifieke rituelen en ceremonies is een goede manier om een omkadering te geven aan het soms wat vage concept van “animisme”. Ik zie het een beetje als het volgende: Je krijgt alle verf en creativiteit om te schilderen wat je maar wilt en in feite waar je maar wil. Maar je mist een canvas, dus je schildert op de muren, de grond, de bomen, maar uiteindelijk zie je door de geverfde bomen het geschilderde bos niet meer.
Een spirituele omkadering is voor de meeste mensen nodig om er structuur in te krijgen, om het te begrijpen en er logica in te vinden. Ons menselijk brein is gigantisch creatief maar hunkert ergens diep van binnen naar structuur. Dat is de reden waarom monotheïstische religies zo populair zijn geworden, het was simpel. Eén god en een priester die in Gods naam je vertelt wat goed en slecht is. Volg je de regels, dan word je beloond; volg je ze niet, dan word je gestraft. Een aantrekkelijk simpel systeem om spiritualiteit te beleven, maar wel één dat ondersteund wordt door angst en schaamte, en zonder al te veel eigen verantwoordelijkheid van het individu.
Ik verkies een spirituele omkadering waar het individu zelf voor de morele en ethische keuzes gesteld wordt, waar het individu bijna zelf als priester of priesteres functioneert en zelf met zijn of haar goden praat. Een systeem waar het individu de schoonheid en kracht mag ervaren en beleven van een gemeenschap van bewuste zielen.
Enige structuur en zelfs hier en daar een regeltje in je spirituele structuur is nu ook niet per se slecht, dit houdt je omkadering sterk en maakt duidelijk waar je mag en kan schilderen. 😉
Voor mij persoonlijk is mijn spirituele omkadering sowieso inherent animistisch en polytheïstisch ondersteund. Ik werk met de kracht van oergodheden zoals de elementen, de zon en de maan, en de vele sterren. Ook de voorouders krijgen een belangrijk plekje op mijn canvas. Verder werk ik nog met diepgaande archetypes in de vorm van oude en nieuwe goden en godinnen.
Ook krijgen de lokale dieren uit mijn leefomgeving een spiritueel plekje in mijn pantheon van energieën waar ik dagelijks mee in gesprek ga. Ik vind het belangrijk om deze verering duidelijk te maken op mijn altaar, ceremoniële kleding en tattoos op mijn lichaam.
Die structuur zoeken voor mezelf was een hele uitdaging. Het was een avontuur en een ware wondere reis tot nu toe. Ik proefde van verschillende culturen, stromingen en volkeren, volgde diverse opleidingen en workshops en verslond het ene boek na het andere. Langzaam maar zeker vond ik mijn omkadering in het oude Keltisch druidisme, gekleurd en ondersteund door mijn ervaringen in het krachtige Siberisch sjamanisme en de prachtige cultuur van de Hoeders van de Aarde, de Q’ero.
Gedurende deze nu toch al bijna zes jaar durende reis zijn er meer dan eens diepgaande “Aha!“-momentjes geweest. Overlappende elementen, rituelen en ceremonies vind je terug bij vele volkeren, tradities en culturen, ondanks dat ze historisch niets met elkaar te maken hadden. Dit bewijst des te meer hoe alles vanuit één grote bron komt en dat je, om naar die bron te keren, sowieso het pad van animisme bewandelt.
Ik nodig je uit om te komen proeven van mijn spiritueel kader, eentje diep verbonden met onze eigen Germaanse en Keltische voorouders, maar wel open genoeg om op een moderne en hedendaagse manier met spiritualiteit om te gaan.
De Wistman 